درولایات: بامیان، دایکندی و غور امتحان کانکور1391 برگذار می شود

عبیدالله عبید وزیر تحصیلات عالی کشور  در نشست با رسانه ها گفت که در آزمون کانکور سال 91 بیش از دوصد هزار نفر شرکت می کنند و از این میان هشتاد هزار نفر جذب مؤسسات تحصیلات عالی و  نیمه عالی دولتی می شوند. وزیر تحصیلات عالی در حالیکه از آغاز برگزاری آزمون کانکور در پنج ولایت صعب العبور ارزگان، دایکندی، بامیان، غور و سرپل سخن می گفت، خاطر نشان کرد که 28 دانشکده و 136 دیپارتمنت به مراکز تحصیلات عالی کشور افزوده شده است.

گرچند وزیر تحصیلات عالی از آمادگی کامل برای برگزاری کانکور شفاف سخن می زند اما همه ساله تقلب در امتحان کانکور یکی از بزرگترین نگرانی های داوطلبین کانکور به شمار می رود. وزیر تحصیلات عالی از مسؤولین ارگانهای زیربط در مرکز و ولایت کشور خواست تا از تقلب در کانکور جلوگیری کنند. وزیر تحصیلات عالی که در مراسم افتتاح سیمینار  پنج روزۀ میتودولوژی معاصر تدریس، صحبت می کرد برگزاری این سیمینار را در قسمت تبادل تجارب استادان و موسسات تحصیلات عالی، مفید خواند و از ادامه تلاشهای این وزارت برای ایجاد یک نصاب تحصیلی واحد در سراسر کشور خبر داد.

وزیر تحصیلات عالی  افزود که تا پایان سال جاری حدود 1700 نفر در بورسیه های تحصیلی کشورهای هند، مالزیا، روسیه، ترکیه، قزاقستان، جاپان و تاجیکستان جذب خواهد شد و بر اساس تقسیم بندی، سهمیۀ محصلین هر ولایت 19 بورس تحصیلی می باشد.  قابل یاد آوری است که دو ماه پیش امتحان کانکور شبانه به پایان رسید که در نتیجۀ آن 5800 نفر جذب دانشگاه های کشور شدند.

داوود ناظری

تخلف نانوا: نان 230 گرام را به 175 گرام می فروشد

امروز آشپز متوجه شد که نانوا، نان را کوچک کرده، آشپز نان را وزن کرد که 175 گرام.
درحالکه وزن نان باید 230 گرام باشد
نانوا  که با همین آشپز  در سه وقت غذا در یک روز تقریبا 500 قرص نان، قرار داد کرده  است شما سنجش کنید که از هر نان 55 گرام کم می کند که باید 230 گرام باشد چقدر دزدی می کند.
امشب می خواهم در برنامه به اطلاع شنونده ها برسانم و مردم مواظب اینگونه تخلفات باشد.
اگر این تخلف کاری نانوا ادامه پیدا کند آدرس دکانش را افشا خواهم کرد

غدیر خم یعنی محمد با تمام خستگی ها امامت را بادستان خود تصنیف کرد

کاش رفتگان تاریخ هم برمی‏گشتند! کاش آیندگان را مجال وصالی بود؛ شاید ما غربت‏نشینان شهر غیبت هم شاهد می‏شدیم؛ آن‏گاه که محمد با گلوی خسته از گذر سال‏ها، مرتضی را تصنیف کرد. یاد دارم عشق، سال‏های سال برای غدیر، جشن تولد می‏گرفت و امامت از دستان حقیقت باران، هدیه تولد می‏ستاند. یادم می‏آید کودکی افکار بکرم که دل به بازی بادکنکی می‏دادم و از درک عظمت غدیر غافل بودم و حالا می‏فهمم که چگونه مردمان مدینه، غدیر در یادشان ماند و علی از یادشان رفت. کودکان به حج رفته مدینه از غدیر، تبریک و شادباشی شناختند و علی ماند و مسئولیت این قوم و علی ماند مولاییِ مردمی کم‏حافظه.

همه جا را چراغانی کنید!

ای مردمان کوچه تاریخ! زمان را چراغانی کنید؛ نکند حافظه تاریخ کم شود!

نکند خبر امامت ابوتراب، لای ورق‏های تاریخ، خاک بخورد! همه جا را چراغانی کنید؛ هر چراغی که به شکرانه برمی‏افروزید، آیه‏ای از حقانیت علی خواهد شد.

خاطره‏ای برای مسلمانان غدیر، فقط آبگیری خشک نیست؛ غدیر، جغرافیای تنهایی علی و فاطمه است. غدیر، خاطره است که نیمه شب‏ها و سحرگاهان، ذکر نام علی و فرزندانش را تداعی می‏کند

عدد 39 درافغانستان زمینه ساز ملیون ها دالر عایید گردید.

برای حک نشدن عدد سی و نه در پلیت های موتر خود درافغانستان، صاحبان موتر به ریاست ترافیک مبلغ 12 هزار افغانی پرداخت می کنند.
عدد 39 برای مردم در ولایات هرات، کابل، بلخ و غزنی به معنی دشنام ناموسی محسوب می شود.
اسدی مدیر عمومی ترافیک کابل این مبلغ پول را برای اخذ دلالی به شدت رد می کند و لی می گویند که مردم در دو سال اخیر نسبت به عدد 39 منفی نمی گیردو هیچ پروای ندارد.

از خاطری که هزاره بودی و از قوم پشتو نبودی

حمید رحیمی او رحیمی حمید رحیمی!

تو گرچه قهرمانی کدی ولی فراموش نکو که یک جرم کلان داری، یک عیب بزرگ داری، به همین خاطر امروز کابل هیچ خبر نشد که تو ده وطن افتخار کسب کدی، به همین خاطر شهر کابل آرام آرام بود، به همین گناهت رییس جمهور صاحب حامد کرزی برای تو مدال دولتی و افتخار را نداد. به همین گناهت ده مسابقه افتخار آفرینت شایعه پراگنی شروع شده، او حمید رحیمی! تو چند گناه دری

1 – از قوم هزاره هستی

2 – بمب ره ده کمر خو بسته کده نیامدی و کمر بند طلاره بلده افغانستان ده کمر خو بسته کدی

مکتب و مسجد و دا نشگاه ره خراب نکدی

3 – ده نماز های عید انتحاری نکدی

4 – اف اف که از قوم پشتون نیستی

به همین گناهان که داری باز کم است که مو مردم و دولت از ما ای قهرمانی تورا نادیده بگیریم یک قهرمان که هستی هستی.

برو خدا پشت پناهت دیگه ای طرفا سیل ام نکو او مردک!

عالم بی عمل دزد عقیده مردم است

دزد با انصاف عقیده مردم را دزدی نمی کند ولی عالم بی عمل دزد عقیده مردم است.
دزدان سری راه یک کاروان را گرفتند وتمام اموال را جمع کردند که با خود ببرند یک دفعه متوجه شدند دیدند که روی یکی از بار ها آیت الکرسی نوشته شده است. صاحب آن مال را طلبید و سوال کرد که چرا آیت الکرسی را روی بار نویشتی گفت شنیدم که هرکسی روی اموال خود آیت الکرسی را بنویسد از شر دزد و راه زن در امان می ماند سر کرده دزد ها مال او پیره زن را پس مسترد کرد و بقیه سوال کرد که چرا پس دادی در جواب گفت ما مال مردم را دزدی می کنیم نه عقیده مردم را.
این داستان زیبا را استاد محترم در یکی از جلسات اخلاق مطرح کرد.

چکیده ای از سخنرانی استاد حاجی محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان در لندن

استاد حاجی محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان و رئیس کمسیون عدلی و قضایی مجلس نمایند گان و یکتن از اعضای ارشد جبهه ملی افغانستان، طی یک مراسم با شکوهی که با حضور شخصیت های سیاسی و بین المللی و مهاجرین افغانستان مقیم در لندن سخنرانی را ایراد فرمود که موارد و نکات ازاین سخنرانی را دراینجا ذکر می کنم.

تمام اقوام افغانستان مانند گلهای رنگارنگی است که در یک چمن روئیده است، مهاجرین افغانستان باید از کشورهای دیگر پذیرش شود و هویتها و ارزشها به رسمیت شناخته شود.

مهاجرین افغنستان از کشورهای مختلف دنیا باید در افغانستان جمع می شد و افغانستان را با هم آباد می کردیم.

ما اگر پنج ملیون آواره در جهان داشتیم امروز پنج و نیم ملیون یا بیشتر آواره داریم که دولت افغانستان در این مورد هیچ کاری نکرده است.

امروز روز حذف ملت ها گذشته است، کسی اگر بخواهد که ملتی را یا حذبی را حذف کند اشتباه است امکان ندارد،  راه این است که باید همدیگر را پذیرفت و درآغوش گرفت.

سیاست با تبعیض در عرصه های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی به هیچ جایی نمی رسد.

اگر روی یک قشر از مردم افغانستان کار شود و توجه شود قشر دیگر بماند بازهم این کار ناقص می ماند و باعث عقب ماندگی همه اقوام خواهد شد.

به طور مثال اگر در جای، آب لوله کشی می کنیم قسمت از لوله را ببندیم و مانع از جریان آب شویم تمام سیستم بهم می خورد.

یازده سال از حضور جامعه جهانی و کمک های شان در افغانستان می گذرد ولی هزاره جات به جز اندک باز سازی که صورت گرفته ازاین کمکها و پروجه های بزرک محروم بوده است.

شاه راه بزرک کابل میدان شهر تا بامیان تا غور تا هرات هفت صد کلو متر راه است و هشت صدو پنجا ملیون دالر بودجه داشت که کار نشده است، درافغانستان یک چهارم بودیجه عادی تا مین نمی شود حتا معاشات مامورین دولتی.

ما باید همدیگر را قبول کنیم و اگر قبول نکنیم افغانستان بعد از دو هزارو چهارده به یک نبردگاه تبدیل خواهد شد که معلوم نیست کیها در این نبرد پیروز است.

تلاشهای حلقات افراطی آقای کرزی را به جای رساندند که امروز هیچ کسی را نمی بیند احزاب سیاسی و کسانیکه دولتش را ساختن همه از یادش رفته.

حکومت ملت سازی نتوانست ملتی که اسلحه خودرا تحویل داد، با القاعده همدست نشد، مکتب خودرا نسوختاند و در عرصه های دموکراسی و وحدت ملی پیشگام بود دولت نتانست اینهاره جمع بکوند.

فقط یک قوم مسلح و محکم شد و دیگران به نحوی پس رانده شد، در اردوی ملی باید ملی عمل شود در افغانستان در اردوی ملی هزاره پنج در صد حضور ندارد درحال که هزاره ها بیست چند درصد نفوس افغا نستان را تشکیل می دهند.

کشور افغنستان خانه امن و مهد آساییش برای ملت نیست بلکه میدان بازی و جنگ است که کی پیش میشه و کی را به عقب می راند.

مادامیکه همه یک دیگر را بپزیرند  افغنستان را خانه امن  و مطمئن خود فکر کنند افغنستان آباد خواهد شد.

ما، نه امریکارا به افغانستان دعوت کرده بودیم و نه به خواست ما از افغانستان بیرون می شود.

ما به آمریکا گفتیم که آمدن و رفتن شما به مصلحت ما و کشور نیست، آمدین برای مبارزه با القاعده و رفتن شما هم برای زندگی و فامل خود تان است اگر به مصلحت افغانستان باشد فعلا شرایط ایجاب نمی کند که شما از افغانستان بروید اگر شما با تروریزم مبارزه می کنید تروریزم و انتحاری پشت در وازه های کابل پایتخت رسیده و حضور دارد شما کجا می روید؟

اسم قرار داد گذاشتن روی رفتن آمریکایی ها یک رنگ بخشیدن است اگرنه،  معنای حقیقی رفتن آمریکایی ها عقب نشینی است و شکست شان را ثابت می کند.

دولت افغانستان اتحاد ملی ره ایجاب می کند نه اینکه همه چیز وابسته به رفتن و ماندن آمریکا باشد.

دولت و حکومت افغانستان همه اقوام را به یکجا شدن ایجاب می کند، اساس مسئله این است که ما یکجا باشیم.

بعد چگونه مناسبات خویش را با کشورهای منطقه و جهان بر قرار کنیم، باید کشورهای جهان را به سیاو سفید و دوست دوشمن تقسیم نکینم، مناسبات خویش را با کشورهای غربی همچنان نگهداریم و از آنها تشکر می کنیم.

روابط ماباید تعریف شده باشد تناقض نداشته باشد که یک روز پیمان استراتژیک امضا کنیم یک روز علیه آن گپ بزینم.

ما باید با کشورهای منطقه هم روابط تعریف شده داشته باشیم نه مثل بچه های بدخوی واری دا من خوده از سنک پور کنیم و چار طرف خود بزنیم.

ما باید سیاست و روابط تعریف شده برای منافع ملی خود با تمام کشور ها داشته باشیم، بسیاری ازدولت ها به خاطر بی برنامگی و تدابر درست سقوط کرد مثلا ملا عمر اگر فریب اسامه را نمی خوردی و برج دوقلو را نمی زدی ما صد داد هم می زدیم امریکا لشکر خوده گرفته نمی آمد بجنگ آنها.

اول باید تدابر داخلی خوده جور کنیم اردو و پولیس خودرا ملی بسازیم بعد با کشورهای منطقه و جهان روابط خودرا بر اساس مناقع کشور خود بر قرار سازیم.

هزاره ها درافغانستان نمی تواند که یک جزئ جدا باشد هزاره هادر یک صف آرایی سیاسی با پشتون، تاجیک و... شریک هستند.

ما می خواهیم که تصمیم گیریها و قدرت بین همه تقسیم شود، در مرکز، در ولایات و اقوام مختلف افغانستان.

سه اصل ما با دولت کرزی متفاوت است:

1 – کرزی قدرت را متمرکز می خواهد ولی ما قدرت را برای همه مردم می خواهیم

2 – کرزی حکومت محدود و می خواهد و ما حکومتی پارلمانی و توضیح شده می خواهیم

3 – آنها انتخابات را زیر پرده می خواهد و ما آشکارا می خواهیم.

شما نگران 2014 نباشید ما جبهه ملی را برای این ایجاد کردیم افغانستان از هم نپاشند.

چه جامعه جهانی با ما کمک کند و یا نکند ما قبل از حضور جامعه جهانی هم افغنستان را اداره کردیم و از حاکمیت دفاع کردیم ونگذاشتیم که دوشمن ای مردم را از بین ببرد و بعد ازین هم در کنار مردم خود خواهد بودیم.

هزاره ها در کنار دیگر اقوام دست تعاون دراز خواهد کرد .

عروسی دسته جمعی در کندز+عکس

46 تن از زوج های جوان در ولایت قندوز به صورت دسته جمعی مراسم عروسی شان را جشن گرفتند
مسئولان برگزاری این جشن  5 تن از متنفذین قوم ولایت قندوز می باشند
گفته می شود هزینه این مراسم از پول زکات مردم و همکاری بزرگان قومی پرداخت می شود
در این مراسم زوج های جوان، از مرکز و 6 ولسوالی ولایت قندوز شرکت داشته اند
در این مراسم که به دور از آهنگ و موسیقی برگزار شد، شماری از زوج های جوان، از متنفذین و بزرگان قومی ولایت قندوز ابراز قدردانی کردند.
شماری از باشندگان قندوز نیز  ترویج فرهنگ ازدواج های دسته جمعی را حرکتی موثر برای جلوگیری از افزایش فساد اخلاقی در کشور عنوان کرده اند.
مشکلات اقتصادی، بی کاری و بالا بودن مهریه از مشکلاتی است که ده ها تن از جوانان کشور نمی توانند ازدواج کنند.
شماری از فعالان نهادهای مدنی نیز بر این باورند که با کاهش مصارف عروسی، بسیاری از مشکلات جوانان کشور رفع خواهد شد