حرکت بزرگ اصلاح طلبی در نظام آموزشی، درکنار خانه ملت بی جواب مانده است

خواسته های مشروع و قانونی مردم افغانستان علیه تبعیض و فساد بی جواب مانده است. این مسئله برای یک حکومت که ادعای دموکراسی و عدالت را می کند؛ شرم آور است. بر چسپ های توهین آمیز علیه این حرکت همه شمول و همه پسند، نشاندهنده چیست؟ نشان می دهد که نظام فاسد حاکم، اگر به این خواست رسیده گی نماید- شکافهای عمیق و شکستهای بزرگ در امتداد تبعیض و فساد رمز گونه ی آنان به وجود خواهد آمد. آنان تا اندازه توان ایستادگی خواهند نمود و امکان دارد که تعدادی دیگری را نیز به حمایت از دستر خوان آلوده ی خویش وادار سازد. اما حقانیت این حرکت و خواسته های مشروع محصلین، همه مردم را وادار به حمایت از دانشجویان خواهد نمود.

مسئولین حوزات علمیه، مراجع تقلید، نهاد های فرهنگی، محصلین، طلاب و مردم افغانستان به صورت گسترده ازاین حرکت اعلام حمایت کرده اند و هرنوع سکوت مرگبار را علیه این حرکت مشروع محکوم نموده و در صورت ادامه این روند، حرکت های بزرگ مدنی را هشدار می دهند. سکوت شرم آور مسؤولین و بی جواب ماندن خواسته مشروع مردم، نهاد های مدنی و حقوقی را قربانی نموده اند. نهاد های مدنی نیز هشدار می دهد که در صورت ادامه این روند، شهر ها و جهان را پر از صدای عدالت و داد خواهی خواهد نمود.

تصاویر حمایت گسترده نهاد های علمی، مدنی و فرهنگی از دانشجویان

منطقی ترین خواست و بی منطق ترین جواب

اعتصاب غذایی، شدید ترین لحن است اما منطقی ترین خواست برای اصلاح گری و مدنی ترین حرکتی است که مسؤلین را به نواقص کار های شان متوجه می سازد. در حرکت های مدنی اگر گوش شنوای وجود داشته باشد و تعصب و لجاجت گوش های مسؤولین را کر نساخته باشد؛ زمینه ی کار کرد های دقیق فراهم می گردد و از استبداد و خود رای ها و مطلق العنانی ها جلوگیری به عمل می آید.

در هفتمین روز اعتصاب غذایی محصلین دانشگاه کابل، هزاران دانشجو و هزاران عالم دین و جامعه مدنی و نهاد های حقوق بشری از این حرکت مدنی اعلام حمایت کرده اند و تعدادی هم دست به تحصن زده اند. تا هنوز متاسفانه نهاد های مسؤل پاسخ روشن برای در خواست محصلین نداده است. بخاطر بی توجهی مسؤولین و سکوت شرم آور تعداد از نهاد های مربوطه و وزارت اطلاعات فرهنگ و رادیو تلویزیون دولتی افغانستان،  به زودی شاهد تظاهرات گسترده ی مردمی و حوزات علمیه در مسیر کوته سنگی و دانشگاه کابل خواهد بودیم . به همین خاطر جلسه عمومی امروز دایر گردید و روی این موضوع صحبت گردیده است.

عالمی بلخی: بعضی از ماده های قانون منع خشونت علیه زنان، برخلاف شریعت اسلام بود

قانون منع خشونت علیه زنان، از سوی نمایندگان مردم در پارلمان رد گردید. عالمی بلخی عضو مجلس نمایندگان، در جلسه اخلاق به تاریخ: 92/3/4 در جمع طلاب و محصلین گفت: چهار ماده قانون منع خشونت علیه زنان، برخلاف شریعت اسلام می باشد و این قانون از سوی مراجع تفسیر کننده  برای مردم تفسیر و  تشریح نشده است.

ماده اول: زمان که دختر، کسی را برای شوهری انتخاب می کند هیچ کس حق ندارد که او را ممانعت نماید؛ حتا پدرش هم نمی تواند مانع انتخاب وی شود. در شریعت اسلام ازدواج دختر با کافران جایز نمی باشد و به همین خاطر اگر چنین اتفاق بیافتد و دختر، کافری را برای شوهری انتخاب کند طبق قانون منع خشونت علیه زنان کسی نمی تواند او را مانع شود به همین خاطر این ماده قانون منع خشونت علیه زنان، مغایر شریعت اسلام می باشد و کسی که ممانعت کند حتا پدرش، خشونت کرده و باید حداقل شش سال زندان شود.

ماده دوم: دختر، کمتر از سن 15 سال اگر به شوهر داده شود، پدرش و یا کسی که اورا به شوهر داده باید زندانی شود. در حال که در شریعت اسلام، دختر به سن نه سالگی به بلوغ می رسد و در کمتر از 15 سالگی از هر جهت به بلوغ جسمی و فکری به سن قانونی ازدواج می رسد. این ماده قانون منع خشونت علیه زنان نیز خلاف شریعت اسلام می باشد.

ماده دیگر: در مورد تعدد زوجات است. اگر مردی اقدام به ازدواج مجدد می کند باید سه شرط همزمان موجود باشد: 1 – خوف از عدم تامین عدالت وجود نداشته باشد – 2 – مرد بتواند نفقه عیال را تامین کند – 3 – خانم عقیم باشد و مشکل مقاربتی داشته باشد. باید این هرسه شرط در عرض هم وجود داشته باشد اگر این شرایط موجود نباشد، مرد اقدام به ازدواج مجدد نماید باید زندانی شود.

ماده ی دیگری که خلاف شریعت اسلام است؛ مانع شدن از کارکردن زن بیرون از خانه است. در قانون منع خشونت آمده است که مرد حق ندارد که زن خودرا درهیچ صورت از کار کردن به بیرون ممانعت نماید و اگر ممانعت کند باید مجازات شود. در دین مقدس اسلام در حال که محیط امن نباشد و خطر وجود داشته باشد و ازسویی دیگر مرد هم بتواند نفقه عیال را به خوبی تامین کند، خانم حق ندارد که بدون اجازه شوهر از خانه بیرون رود.

آقای بلخی گفت که تعداد از خانمها حمایت خودرا از این قانون اعلام داشته و دلیل رد شدن این قانون را نیز توسط علما می داند، اما اگر مرجعی برای تفسیر کردن این قانون وجود داشته باشد و ماده های این قانون را با شریعت اسلام تطابق دهد؛ مردم این قانون را نخواهند پذیرفت. وی همچنین یاد آوری نمود که قانون شرایط تحصیلی ریس جمهور کشور و اعضای پارلمان که یکی از موارد خیلی مهم و ضروری می باشد، نیز از سویی بعضی اعضای پارلمان خلاف قانون اساسی دانسته شده و رد گردیده است. 

تا هنوز مردم زبان بدل نکرده و باز زبان قانونی با دولت سخن می گوید

به مقام محترم وزیر تحصیلات عالی، آقای پوهاند عبید، عرض سلام و ارادت داریم.

وزیر محترم! همانطوری که شما اطلاع دارید محصلان پوهنحی علوم اجتماعی پوهنتون کابل، برای اصلاح آنچه که به کفایتی و ضعف اخلاقی برخی از استادان و رییس این پوهنحی می خوانند، دست به اعتصاب غذایی نامحدود زده اند. اکنون این محصلین در شرایط بسیار دشوار و خطرناکی قرار گرفته اند. اعتصاب غذایی آنها وارد چهارمین روز خود شده است و شما می دانید که اگر این روال ادامه یابد، حیات و سلامتی بیش از 71 تن درخطر است.

آقای عبید! درکشورهای قانون مدار و قانون پذیر، هرگاه رییس، وزیر، و یا هرمقام بلندپایه دولتی خطایی را مرتکب شوند، درنتیجه‌ی اعتراض مردم، از سمت شان کناره گیری می کنند. درحالیکه در اعتراض به بی مدیریتی و بی کفایتی رییس و یک تن از استادان پوهنحی علوم اجتماعی، بیش از 71 نفر اعتصاب غذایی کرده اند که متأسفانه، نه تنها آنها از سمت شان کناره گیری نکرده اند بلکه شما و وزارت تحت امرتان نیز با بی توجهی و سهل انگاری از کنار این قضیه رد شده اید. درحالیکه توجه به خواستهای محصلینی که مدنی ترین و دموکراتیک ترین شیوه را برای بیان اعتراض شان در پیش گرفته اند، یک وجیبه‌ی وجدانی، ایمانی، و وظیفوی شما بود.

وزیر محترم تحصیلات عالی! ما ازشما انتظار داشتیم که برای احترام به حیات و زنده گی 71 نفر اعتصاب کننده، سفرتان را لغو می کردید و دوباره به کابل برمی گشتید. که بازهم با ناامیدی و حیرت تمام دیدیم که شما کمترین توجهی به این مسئله نشان ندادید و دست روی دست گذاشتید. در صورتیکه، آوردن اصلاحات درنظام تحصیلی ونهادهای علمی کشور، خواست تمام محصلین افغانستان است و هر انسان درد دیده و دلسوز این وطن می خواهد که مراکز آکادمیک به فساد آغشته نگردد و به مرکزی برای رشد تبعیض و نفاق بدل نشود.

وزیر محترم! ما به عنوان جمعی از فرزندان این کشور که خواهان آوردن اصلاحات درنهادهای علمی، به ویژه درپوهنتون ها هستیم، ضمن حمایت از حرکت مدنی و دموکراتیک محصلین علوم اجتماعی، موارد ذیل را به شما یادآور می شویم:

1- همانطور که شما نیز می دانید، درنظام دموکراسی، کشمکش ها با مراجعه به آرای مردم حل و فصل می شود و حرکت های اصلاح طلبانه نیز به شکل مدنی و صلح آمیز سامان داده می شود. محصلین پوهنحی علوم اجتماعی نیز با درنظرداشت تمام موازین دموکراسی و حقوق شهروندی خود، از آرام ترین شیوه برای بلندکردن صدای شان استفاده کرده اند که به جای توجه به خواست های آنها، بدبختانه، مقامات وزارت تحصیلات عالی با بی توجهی کامل از کنار این قضیه گذشته اند. به دلیل همین بی توجهی شما اکنون حیات محصلین این پوهنحی به خطر افتاده است که باعث رنجش هروجدان بیدار این کشور شده است.

2- خواست های را که محصلین پوهنحی علوم اجتماعی مطرح کرده اند، مشروع، برحق و برخواسته از حس شایسته سالاری و دلسوزی آنهاست و لازم است که شما برای برآورده شدن خواست های این محصلین، تدابیری مشخصی را روی دست بگیرید.

3- لازم نیست که ما به شما، تمامی مصایبی را طبقه محصل و دانشجو تحمل می کند، یاد آوری کنیم. اما لازم است که این نکته را باصراحت تمام به شما تذکر دهیم درصورتیکه شما شخصاً برای حل این معضل اقدام نکنید، محصلین پوهنحی های دیگر نیز برای حمایت از صدای اصلاح طلبانه و عدالت خواهانه آنها به پا می خیزند.

لازم است بدانید که که بی توجهی به خواست های محصلین،اگر منجر به بروز حوادثی گردد، مسوولیت تمام حوادث به عهده شخص شما خواهد بود.

ما یک باری دیگر از تمامی خواستها برحق محصلین علوم اجتماعی حمایت خود را اعلام می کنیم.

باتقدیم احترام

مورخ: 2/3/ 1391

تغذیه ریشه ی قومی، تبعیض، بی عدالتی و بی کفایتی، در پوهنتونها، دیگر قابل تحمل نیست

پوهنتون ها و مراکز علمی، باید بیستری باشد برای پرورش و توسیعه ای افکار و اندیشه های علمی و مصلحتهای عمیق اجتماعی. در پوهنتوهنها آینده سازان یک مملکت رشد می یابد و جایی است که همه مردم به آن اعتماد می کنند. مردم از استادان توقع بلند بردن آگاهی فرزندان شان را دارند و بر این باورند که برای ساختن آینده جوانان شان تمام تلاش ها و دلسوزی ها صورت می گیرد. اما در افغانستان، متاسفانه پوهنتون به محل زدودن اندیشه های ملی و سکوب استعداد ها تبدیل شده است  که در محیط آن باید یک قشری خاص و افراد مشخص فرصت نفس کشیدن را داشته  و تعدادی هم در گذاره های خشم تبعیض جان می دهد. تعداد افراد بی درایت درامتداد رمز گونه خط تبعیض و بی عدالتی، ستون علمی را بر دوش دارند و کشتی نجات افغانستان را به سوی تبعیض و خود بینی های قومی و سمتی حرکت می دهند و دانشگاه را بساط مسموم و آلوده ی بی عدالتی، بی کفایتی و بی اعتمادی ساخته است . مسایل چون: تبعیض در بخش های متخلف آموزشی و قایل شدن امتیاز برای افراد خاصی، ایجاد تنش های قومی و زبانی و مذهبی، دامن زدن به جاسوسی و ایجاد بی نظمی ها، در خواست ها و توقعات بی مورد استادان از محصلین، عدم شایسته سالاری در انتخاب مدیران و استادان پوهنتونها؛ یاس و نا امیدی بزرگی را برای مردم به وجود آورده است.. تهدید، اخذ رشوه، تبعیض و بی درایتی و ضعف علمی بعضی از استادان و مدیران کلیدی در پوهنتون کابل،  – طرحی بزرگی است برای ایجاد فضای خفه قان استعداد ها و سد بزرگی است برای پیشرفت جوانان افغانستان. به طور مثال:  اگر سیستم آب رسانی یک ساختمانی یا سیستم برق رسانی آن در یک قسمت دچار مشکل شود و نا رسایی صورت گیرد، تمام بخشهای دیگری ساختمان نیز بی آب و برق خواهد شد. هر کس فکر می کند که با شکستن پایی یکدیگر، در رفتار خود سرعت به وجود می آورد، غلط فکر کرده است. با شکستن پای دیگران خود شان نیز به جایی نخواهند رسید.

بارها محصلین در اعتراض قانونی خویش، بدون در نظرداشت مسائل قومی و سیاسی، با زبان رسمی  و نرم"تحصن" مشکلات درونی دانشگاه ها را و رویه های شرم آور افراد و اشخاص مشخص را برای حکومت و جامعه بین الملل و حقوق بشر اعلام داشته و خواسته های خویش را طبق مصالح اجتماعی مطرح نموده است.

اکنون نیز چندین شبانه روز می شود که محصلین دانشکده ی علوم اجتماعی پوهنتون کابل دست به تحصن زده، تا اعلام کند که ادامه ی  تبعیض و فساد اخلاقی و ضعف مدیریتی در داشگاه ها برای آنان قابل تحمل نیست. دنیا و نهاد های حقوق بشر باید بفهمند که در دانشگاه های افغانستان تا چی اندازه تبعیض بیداد می کند و استعداد ها کشته می شود. اجرایی شدن عدالت و شایسته سالاری خواسته های مهم محصلین را تشکیل می دهد؛ خجالت آور است که دولت مردان و نهاد های اجرایی کشور در مقابل خواست های مشروع محصلین سکوت کرده اند. به گفته محصلین "دولت و مسئولین باید تلاش کند تا زمانیکه ما در مقابل این همه بی عدالتی و کار های خجالت آور شان زبان سخن را عوض نکرده ایم و تا حال با همین زبان قانونی سخن گفته ایم، باید مسیر تبعیض و نفاق افگنی را در پوهنتون کابل عوض کند و تعداد افرا د مشخص که در نقض حقوق یک عده افراد دست دارند و باعث ایجاد بی نظمی در محیط پوهنتون گردیده اند؛ از کار کشیده شود. مراعات نظام شهروندی برای همه لازم است و نباید هیچ کس پهلو عوض کند و بازبان خشونت و خودبینی با دیگران سخن گوید.

در سومین روز اعتصاب محصلین معترض؛ محصلین دانشگاه ها، جامعه مدنی افغانستان و حوزات علمیه کابل، با حرکت های حمایه وی خویش از اقدام محصلین دانشکده ی علوم اجتماعی اعلام حمایت کرده اند و این حرکت را  حربه ی بزرگی بر بدنه ی تبعیض و بی عدالتی می دانند، عبدالحمید ناطقی به نماینده گی از طلاب حوزات علمیه کابل گفت: "حرکت شما خط بطلان است بر پیمودن مسیر ظلم و تبعیض که در سیستم تحصیلی دانشگاه ها در کابل  که توسط یک عده افراد جریان دارد". عملکرد شما و زبانی را که شما برای بیان اوضاع جاری انتخاب کرده اید، نماد از شعور سیاسی شما است و نشان می دهد که شما، راه وحدت ملی را درکشور می پیمائید. ما طلاب و محصلین کابل از شما و حقوق تان حمایت می کنیم و در صورت ادامه بی توجهی مسئولین، مانیز دست به حرکت های مدنی و اعتصاب غذای خواهیم زد.