۱۲/۱۹/۱۳۹۰

مراسیم بزرگ تجلیل از هفدهمین سالروز درگذشت شهید وحدت ملی استاد عبدالعلی مزاری"ر"



از هفدهمین سالگرد شهادت رهبر شهید استاد عبدالعلی مزاری،شهدای عزیز که دربیست دوم حوت سال 1374 توسط گروه طالبان به شهادت رسیدن با حضور شخصیت های جهادی، سیاسی، علمی، فرهنگی، اجتماعی و ده ها هزار تن از شهروندان در مصلی بزرگ رهبر شهید،  طی مراسمی با شکوهی گرامیداشت به عمل آمد. اشتراک کنندگان درین مراسم استاد مزاری را شهید وحدت ملی و منادی عدالت خواهی درکشور خوانده وبر نهادینه شدن اندیشه های بلند رهبر شهید تاکید کردند.
رییس جمهور کرزی در پیامی به مناسبت هفدهمین سالگرد شهادت رهبر شهید استاد عبدالعلی مزاری از نسل جوان خواست که راه و ارمان رهبر شیهد استاد مزاری را دنبال کنند.
دراین مراسم پیام محمد قسیم فهیم معاون رییس جمهور، احمد ضیا مسعود
 رییس جبهه ملی افغانستان نیز قرائت گردید.
استاد حاجی محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلام مردم افغانستان ورییس کمیسیون عدلی وقضای مجلس نمایندگان رهبر شهید را چهره علمی، جهادی و با تقوا یاد کرده گفت که با شهادت استاد شهید همه معادلات شکست خورد. استاد محقق شهادت استاد مزاری را درد اور خوانده مرگ وفقدان رهبر را یک مصیبت بزرگ یاد کرد وگفت ازدست دادن رهبر برای یک ملت رنجدیده غیر قابل تحمل است.

دراین مراسم عبدالهادی ارغندیوال وزیر اقتصاد،
استاد قربانعلی عرفانی عضو مجلس نمایندگان همچنین سخنرانی نمود و بر ادامه راه عدالت وازادی خواهی رهبر شهید از سوی مردم تاکید کرد.

رهبر شهید استاد عبدالعلی مزاری و یاران با وفایش هریک ابوذر غزنوی، اخلاصی، استاد ابراهیمی بهسودی، سید علی علوی، جان محمد ترکمنی، عباس لومانی در بیست دوم حوت سال 1373 در منطقه چهار اسیاب از سوی لشکر جهل وجلادان طالبان به شهادت رسیدند.یاد وخاطره ی استاد شهید ویارانش همه ساله از سوی ملت افغانستان گرامی داشته می شود وبرای تداوم ادامه راه ایشان تاکید می شود.

۱۲/۱۸/۱۳۹۰

شعر ی به مناسبت هفته عدالت


مرگ یک قهرمان چه سنگین است.
""""""""""""""""""""""""""""""""""""
دوستای عزیز شعری را که سرودم به مناسبت هفده همین سالروز پرواز پدر ، تقدیم به هریک تان.
نا گهان قلب زمان واشده پیرمردی جوان
مثل تیری که رها می شود از شست کمان
خسته ازماندن وآماده رفتن شده بود
بعد یک عمر ، رها ازقفس تن شده بود
مست از شهد وصال بودولبش سوخته بود
مست می رزمیدو رخساربرافروخته بود
بی خود از خود به خدا با دل وجان می آمد
زیرتیروتبر غم ، رقص کنان می آمد
آمد آمد به تماشا بکشد دیدن را
معنی جمله ی درجامه نگنجیدن را
بی امان دور خدا پیروجوان می چرخید
زیری پایش همه ی کون مکان می چرخید
بارها ازدل شب یکتنه بیرون می آمد
رفت ازمیسره وازمیمنه بیرون می آمد
رفتی وازخویش که ازخویش به وحدت برسی
پدرم چندقدم مانده به  بعثت برسی
ناگهان گردوغباری خطر آرام نشست
سییدو سالار همه ، باب دل آرام نشست
آن تبر باتو چی کردن جوان گردیدی
پیش تر ازپیش  پدرم تو غزل خوان گردیدی
ما همه از تو درسینه تلاطم داریم
ازلبت خواهش یک جرعه تبسم داریم
مثل آیینه ی درخاک مکدر شده ی
چشم ما تارشده یا تو مکرر شده ی
من ترا درهمه عصر وهمه جا می بینیم
هرکجا می نگرم نام ترا می بینم

تقدیم به روح بابه بزرگوار
روحش شادباد

جاده بزرگ شهید استاد مزاری"ر" میزبان صد ها نفر ازنیروهای امنیتی وستادهای برگزاری مراسم

امروز جاده برزگ استاد شهید عبدالعلی مزاری "ر" میزبان صدها نفر از نیروهای مسلح امنیتی می باشد که برای هرچه بهتر برگزار شدن مراسم بزرگ وتجدید پیمان ملت افغانستان با اندیشه ها وآرمانهای استاد شهید آماد گی بگیرند تا هفدمین سالروز شهادت شهدای بیست دوم حوت سال هزار سیصدو هفتاد چهارهجری شمسی که دریک فاجعه بزرگ ملی توسط خائنان وطن ومزدوران اجنبی به کرسی عمل نشست ، هرچه با شکوه تر برگزار شوند وهموطنان ما بی توانند با خاطر کاملا آرام گرد هم آمده وتجدید پیمان نماید.
پیش مصلای رهبر شهید رفتم وتمام ستاد های که در برگزاری مراسم نقش دارد با دلگرمی تمام وکمر بستگی کار می کرد ودرتمام نقاط در فاصله چند میتری پولیس وموتر های امنیتی دیده می شد.
شاید روز جمعه تمام راه ها بروی ترافیک بسته شود بجز پیاده روها .
موفقیت تمام هموطنان عزیز آرزوی ما است.

۱۲/۱۶/۱۳۹۰

خدا مزاری را برای آن آفریده است که کرامت به غارت برده شما را از فرعون های زمانه باز پس بگیرد


درست هفده سال پیش در چنین هنگامه های سوز وسرمای زمستانی بود که بلوغ شهادت بشکوفه نشست ،گل سرخ باغ ایمان ،یگانه مرد از جنس باران وشبنم، با دیگرمردانی از تبار نور ،راه آسمان در پیش گرفتند وبال پرواز گشودند وتا معراج شهادت عروج کردند که در سدرة المنتهی وصال آشیان گزینند ،نماز حضور بخوانند ،شراب لبان یار نوشند ،خمار چشم نگار گردند ،چنگ درزلف دلدار زنند ،آستین افشانند ،مقام فنا یابند وباقی به بقای غمزه لیلی ی خویش باشند.
آری سخن از مزاری است از همان مزاریی که گاه چنان خشین وعبوس بود که حتی شیر هم جرئت نگاه به چشمان آبی او را نداشت واز رو برو شدن با او ابا می ورزید
ولی همین مزاری گاه دیگر چنان پرعاطفه و مهربان می شد که پیر مرد قامت خمیده هزاره را در آغوش می کشید وگرم می بوسید،جانش را چنان گرما می بخشید که در زمستان چهل درجه زیر صفرغرب کابل، باغ جانش پراز شکوفه ی باور به خویشتن خویش می شد وبهار انسانیت خود را بی خزان می دید:
آن راکه برلوح دل نقشی زمحبت نیست
دوستان عزیز پدر پیر شما 17 سال پیش بر براق شهادت سوار شد وبه تمام وعده هایش وفا کرد چندین روز تابوتش روی شانه ای شما بود وبه دیدار معشوق همیشه گی اش شتافت.
 
مزاری، چوکی قدرت را بر این کفش های پرپینه شما ترجیح می داد  مزاری را خدا نیا فریده است که برشما فخر فروشد، خدا مزاری را برای آن آفریده است که کرامت به غارت برده شما را از فرعون های زمانه باز پس بگیرد.
چون او مردی مردستان بود نه از این خاکستان که ریشه در خاک داشت وسر بر افلاک می سایید وجان رهیده ازخاک داشت. چون جان دیگر داشت جهانش نیز جهان دیگر بود:
آدمی درعالم خاکی نمی آید بدست
عالمی دیگر بباید ساخت ازنو آدمی

مزاری وقتی بود که کسی نمی دید وقتی می گفت که کسی نمی شنید ا ولی وقتی دیدیم که نبود ووقتی شنیدم که رفته بود ونگفت.
استاد شهید با چهره تابناک خویش درآسمان تقوا ، شجاعت ، علم ، دلسوزی ودست گیری ازمظلومان به خوبی درخشید 
استد شهید درملک دلها حکومت کرد وتا نسلهای این وطن حکومت می کند مزاری برای احقاق حقوق مردم ستم دیده وزیر پاشده ی افغانستان جهاد وایستاده گی میکرد تا اینکه قبای سرخ شهادت را به تن نمود وبه دیدار معشوق همیشه گی وابدی خویش شتافت.
17 سال پیش پدر بزرگوار ودلسوز ملت ما افغانستان عزیز با لبخند بروی تبر داعی شهادت را لبیک گفت .
17 سال پیش تیشه بیداد ستم گلی را ازباغ شجاعت ودلسوزی ودرعین حال ساده زیستی مجاهدین افغانستان قطع نمود.
اندیشه استاد شهید درمورد آینده این کشور کاملا عمیق بوده وراهش هرچه که برای دشمنان سنگین است ولی برای ملت پارچه پارچه افغانستان راه گشای مسائل مهم سیاسی ، اجتماعی و وحدت ویکپارچگی است.
استاد مزاری درزمان حیات خویش با مشتهای علم شده در مقابل متجاوزین ومزدوران اجنبی دلهای تاریک شب را می شکافت وبه سرعت اهداف والای خویش را تبیین می کرد واز حق ریسمان بدوشان جامعه به شدت دفاع می کرد.
استاد مزاری با نعره های بزرگ الله اکبر پا به میدان مبارزه با تبعیض وقوم پرستی گذاشت ومی گفت که تا مسئله امتیاز طلبی درافغانستان ازبین نرود مشکلات افغانستان حل نمی شود.
تا اینکه دربیست دوم حوت 1374 درمقابل تبرهای تیز ، با گلوی خود نعره الله اکبر کشید وملت خویش را مبرور ومغرور وسربلند درتاریخ ثبت نمود.
ازاین روز ما به عنوان تلخ ترین حادثه تاریخی درکشور یاد آوری میکنیم که خورشید فروزان عدالت وبنیانگزاروحدت ملیتها وجنبیش عدالت خواهی درسیاه ترین شامگاه غربت درغرب کابل به خون آرمید وقشون مزدور وبیگانه وخونخواردشمن برمرگ آزادی ،وحدت وانسانیت برکرسی شادمانی نشست.
اکنون ملت سرافراز افغانستان ، باقافله سالار عشق وایمان ویاور مظلومان تاریخ با آرمانهای بلند اسلامی وانسانی استاد مزاری تجدید پیمان می کند .
روحش وروح تمام شهدای افغانستان شاد وگرامی باد
داود ناظری - 17 حوت 1390 کابل