تفتیش یا تشویش؟

تقلب های گسترده در دور دوم انتخابات و آفتابی شدن ردِ پای اعضای کلیدی کمیسیون ها در این تقلب، باعث گردید که نماینده گان کشورهای همکار و جامعه جهانی برای حل بحران انتخاباتی پا درمیانی کنند. بعد از نشست های چندروزه به این توافق دست یافتند که تمام آرای ریخته شده، بازشماری و تفتیش شود و با تطبیق معیار های اصولی و بین المللی، آرای تقلبی از آرای واقعی جدا گردد. ظاهرا این مسئله از سوی دو تیم های اصلاحات و همگرایی و تداوم و تحول پذیرفته شد ولی توافق بر سری بعضی ماده های اساسی آن نهایی نگردید و ماده های اساسی که کارآمدی بیشترِداشت امضا نشد. در طول یک هفته اول، کار تفتیش با چالش ها و سردرگُمی های زیادِ پیش رفت و هیچ گونه نتیجۀ از کار باز شماری و تفتیش بدست نیامد. استکاک توقعات و خواسته های دو نامزد و کمیسیون از پروسه تفتیش به حدی زیاد بود که تقریبا در همین هفه اول چندین بار روند تفتیش تعطیل گردید.

با این حساب می توان به این پروسه یک پروسه تشویش نامگذاری کرد؛ چون جریان های که در این روند دخیل است( حکومت، تیم تداوم و تحول، تیم اصلاحات و همگرایی و کمیسیون های انتخاباتی) هرچهار این جریان، بیشتر از تفتیش کردن به فکر و تشویش است. تیم تداوم و تحول و کمیسیون های انتخابات از آبرو ریزی و کشف سه میلیون تقلب تشویش دارند. اگر نصف آرای ریخته شده که بر اساس تقلب به وجود آمده با معیار های توافقی در تفتیش هم خوانی نداشته باشد و در لیست سیاه برود، اعتبار انتخابات، دولت، کمیسیون و مخصوصا مشروعیت دولت آینده چه خواهد شد؟ اینها ترسیده اند که در صورت ثبوت چنین تقلب نا برابر، کشورهای همکار شاید پول های که برای انتخابات کمک کرده پس طلب کنند. اینها تشویش دارند که اگر تمام معیارهای شفاف سازی دراین پروسه تطبیق شود، تقلب کاران رسوا و هریک باید به محاکمه عدلی و قضایی کشانیده شود. اینها به تشویش سرنوشت صدها صندوق که با آرای تقلبی پُر شده و تعیین کننده نتیجه انتخابات به نفع اینها گردیده، می باشد. تمام مصارف هنگفت که گفته می شود که تیم تداوم و تحول برای هر رای دهنده 5 هزار افغانی مصرف کرده است، که این مصارف هنگفت تشویش های گسترده را خلق می کنند. دست داشتن بعضی والیان، قمندانان، اعضای کلیدی حکومت، آقای کرزی و بی غرض بودن بعضی نهادهای بین المللی دامنه تقلب را آنقدر بزرگ ساخته اند، که تشویش ها قابل کنترل نیست. کمیسیون انتخابات از همه بیشتر در صدد نقاب کردن تقلب های است که دخالت این نهاد را در آن ثابت می سازد. حکومت در تلاش پنهان کردن دخالت ها و حمایت های یک جانبه و مغرضانه خود می باشد. بعضی نهادهای دیگری که در بحرانی شدن انتخابات و تقلب دست داشتند همه به نحوی تلاش می کنند که توقعات آنها از روند تفتیش برآورده شوند و در معطلی ها و وقفه های تفتیش، تقلب هارا سیستماتیک تر و معیاری تر بسازند و مدیریت کنند.

تیم اصلاحات و همگرایی نیز تشویش های گسترده خودرا دارند که از جمله: نقض حقوق شان که با تمام سنجش ها و معیارها و تجربیات دور اول و حمایت همه سران و بزرگان مردمی در دور دوم از این تیم و حدود یک میلیون رای از رقیب پیشتاز بودن، اینها را متیقن ساخته بود که با تفاوت بسیار بالا، برنده انتخابات دور دوم خواهد بود. از زمانی که تقلب های گسترده توسط حکومت، کمیسیون و تیم رقیب آشکار شد و فایل های صوتی و تصویری از تقلب های میلیونی افشا گردید و رئیس دبیرخانه کمیسیون با مواد حساس انتخابات توسط پولیس دستگیر شد، اینها به تشویش سرنوشت انتخابات شدند. این تیم قبل از اعلان نتایج ابتدایی، برای اینکه صیانت و حمایت خویش را از دموکراسی و رای مردمی به اثبات برساند، به شکایت ها و اعتراضات خویش علیه تقلب آغاز کرد. جنبش های بزرگ ضد تقلب به وجود آمد و هر روز هزاران تن از مردم برای محاکمه شدن تقلب کاران و حمایت از آرای پاک خود، به جاده های کابل پایتخت و ولایت ها ریختند و دست به اعتراض های گسترده مدنی زدند. تا زمانی به این اعتراضات خود ادامه دادند که همه دنیا و جامعه جهانی متوجه شد که مردم افغانستان دیگر رئیس جمهور تقلب کار و دروغین را نمی خواهند. رئیس جمهوری که هفتاد درصد مردم اورا انتخابات نکرده باشد، بدرد مردم نمی خورد و احساس درد و مسئولیت را ندارد. نماینده گان و سفیران همه کشورهای بزرگ دنیا و ناظرین اتحادیه اروپا بر انتخابات تاسف خوردند و خواهان بر رسی تقلب های گسترده گردیدند.

تیم اصلاحات و همگرایی تشویش از دست رفتن تمام اندوخته ها و دستاوردهای یازده سال تلاش جامعه جهانی، مردم افغانستان، تاجران ملی، دهقانان این کشور، مراکز آموزشی و تحصیلی، رسانه ها و سرمایه گزاران داخلی و خارجی را دارد. اگر مسئله انتخابات در این کشور حل نشود و هر روز دامنه اختلافات گسترده تر گردد، تمام این دستاوردها به هدر می رود و کشور بارِ دیگر به بحران و نا امنی دچار می شود. با طولانی شدن انتخابات همه کشورهای کمک کننده به افغانستان هُشدار داده است که در صورت حل نشدن این مسئله تمام کمک های اقتصادی و نظامی خویش را از افغانستان قطع خواهد نمود.

نگرانی و تشویش از سرنوشت دموکراسی نیز یکی دیگر از تشویش های است که مردم و جامعه جهانی با آن مواجه گردیده است. انتخابات یکی از اساسی ترین سازو کارهای دموکراسی بوده که افغانستان در طول یازده سال در آخرین جریان آن قرار گرفته است. بی اعتبار شدن انتخابات و بی اعتماد شدن مردم به این پروسه، نهال دموکراسی را در کشور خشک می کند و آبرو و حیثیت انتخابات های بعدی را بر باد می دهد. این مسئله کاملا در دور اول و دوم انتخابات 2014 در افغانستان به اثبات رسید. در دول اول مردم حماسۀ حضور آفرید ولی در دور دوم که انتخابات بی اعتبار شده بود، نصف رای دهنده گان دور اول اشتراک کرده بود.

خلاصه به این نتیجه می رسیم که مسئله تفتیش فقط یک اسم است که گذاشته شده ولی در اصل پروسه پروسه تشویش است. مدیریت توقعات، بزرگی خواسته ها تشویش هارا بزرگ ساخته که مبادا نتیج تفتیش خلاف میل آنان گردد. وقتی که فال شان بد آمد، بهانه های گوناگون پیدا می کند و کار تفتیش به تعویق می افتد. منشا تمام این قوس و کمان ها، تشویش و نگرانی کمیسیون، تیم تداوم و تحول، حکومت، و تیم اصلاحات و همگرایی می باشد.

دست پاچگی کمیسیون و طولانی شدن انتخابات

داودناظری - کابل

شیوه تفتیش آراء و بر رسی تقلب ها در انتخابات ریاست جمهوری، بیش از اندازه طولانی و بسیار با کُندی به پیش می رود. در طول چند هفته جریان کار تفتیش آرای تقلبی از آرای واقعی، بیشتر از هفت صد صندوق بر رسی شده و چندین بار به خاطر اختلافات نظر، کارِ بر رسی به تعویق افتاده است . فکر می کنم کار تفتیش و بر رسی، یک پدیده خیلی جدید نیست به گفته خود مسئولین کمیسیون که همه کارمندان و مسئولین این نهاد، تجربه ده ساله انتخابات را دارا می باشد. تفتیش و بر رسی تقلب هم یک مسئله جدای ناپذیر ازانتخابات است و یکی از بخش های مهم آن به شمار می رود. تنها تفاوتی که به وجود آمده گستردگی تفتیش است که به همین جهت وقت کافی برای آن در نظر گرفته شده است. علت اصلی اِهمال در روند تفتیش و هر روز به چالش کشیدن این پروسه، دستپاچگی کمیسیون است. تلاش می کنند که چگونه از افشا شدن میلیون های رای تقلبی جلوگیری کرده و تقلب های ساده و علنی را سیستماتیک و معیاری بسازد. چون با افشا شدن تقلب، تقلب کار هم افشا می شود وقتی تقلب کاران افشا گردید رسوایی ها دامنگیر خیلی از افراد و اشخاص مهم حکومتی نیز خواهد شد. وقتی که بر سرِ تفتیش همه آرا توافق صورت گرفت، تقلب کاران به یکبارگی وارخاطا شدند و شروع کردن به بهانه گیری ها و سرپیچی کردن از بعضی موادهای توافقنامه بین دو نامزد ریاست جمهوری. آنقدر اِهمال کردند که حتی ساعت های زیاد کار تفتیش به تعلیق در آمد. اینها راه های زیادی را برای فرار از افشا شدن تقلب در نظر دارند که از جمله: معطل شدن صندوق ها در پکتیکا و خوست است که مامورین که صندوق هارا انتقال می داد از چندین ولایت که تقلب گسترده صورت گرفته بود، دست خالی آمدند. این به این معنی است که تقلب کاران و چوپانان امرخیل به شدت تلاش می کنند که سیستم های تقلب را مدیریت کنند و به شکل معقول تری به گدام های تفتیش بفرستند. در کارهای مقدماتی تفتیش دیده شد که صندوق ها خالی و بدون اوراق رای دهی آمده بود، در ورق نتایج شمارش آرا، عدد 17 را 172 ساخته  بود ولی در حروف (هفده) رای ذکر شده بود. که عدد 2 را بعدا با قلم خودکار تقلب کرده بود اصلا هفده که به حرف نوشته شده بود متوجه نبودند. در صندوقها، کُنده کارت های رای دهی وجود نداشت و تقلب بسیار فاحش و عام فهم صورت گرفته بود. حالا اینها تلاش می کنند که با ایجاد معطلی و اختلال در پروسه برای مدیریت معقول ترِ تقلب فرصت هارا باز آفرینی نمایند. به کمک ایجاد فرصت، اینها می تواند نواقص و معایب تقلب را تکمیل نمایند. برای رای های بی کنده و اساس، کنده درست کنند و برای صندوقهای خالی اوراق تهیه نمایند. این در حالی است که با جنجالی شدن انتخابات و هر روز به تاخیر افتادن کارِ تفتیش، فرصت های بسیار بزرگ ملی از دست افغانستان رفت و مردم بی نهایت اظهار خستگی و عجز می کنند. این تاخیرها عوارضهای منفی و گوناگون را بالای مردم افغانستان تحمیل کرده است. جنجالی شدن برنامه های انتخاباتی روی تصمیم کشورهای کمک کننده به افغانستان نیز تاثیرات منفی به جا گذاشته است و در صورت بحرانی شدن اوضاع به قطع شدن کمک ها منجر شود. کمیسیون برای سرپوش گذاشتن روی تقلب ها برای اعتماد سازی، نسبت به حال مردم و ملت بی توجه اند و نسبت به کشور هیچ گونه آینده نگری ندارند.  در وبسایت رادیو آزادی از منابع حقوق بشری اروپایی خطاب به مردم افغانستان نقل قول شده است که "در صورت به درازا کشانیده شدن انتخابات، کمک های خارجی قطع می گردد که دران صورت بحران بزرگ اقتصادی کشور را تهدید خواهد کرد". با این حال انتخابات چاله شده است تا به بهانه آن، مردم در کشمکش های سیاسی همه داشته های اقتصادی و امنیتی خودرا از دست دهند. داستان انتخابات به بد ترین و طولانی ترین داستان های جهان تبدیل شده است. با این حال دست آوردهای  بی سابقه رسانه های افغانستان نابود گردید که ازان جمله: حضور شکوه مند مردم در در دور اول انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی است  که برای مردم در ایجاد انگیزه کرده بود، تا صد سال دیگر انتخابات ها در افغانستان به چنین شکوهمندی استقبال نخواهدشد. خبرنگاران و رسانه گران با آنکه بارها مورد خشونت و لت و کوب قرار گرفتند ولی بازهم دست از فعالیت های گسترده خویش بر نداشت و مردم را برای اشتراک در پروسه ملی انتخابات بسیج نمود. رسانه ها و خبر نگاران به عنوان بزرگترین ارتش تشویق کننده مردم در عرصه انتخابات فعالیت می کرد. همچنان تامین امنیت یکی دیگر از دلایل اشتراک پُرشور مردم در اننتخابات بود. نیروهای امنیتی افغانستان با قبول ازخود گذری، امنیت شهروندان کشور را تامین نمود تا مردم با اطمنان خاطر در انتخابات شرکت نمایند. با زحمات خبرنگاران، رسانه ها و نیروهای کشفی و امنیتی افغانستان دریچه بزرگ امیدواری از دموکراسی پذیری توسط افغانها به روی مردم جهان باز شد. تمام گامهای روشن که برای آینده افغانستان برداشته شده بود، با انتخابات های که برگزار شد رو به نابودی نهاده است. رقابت های منفی، تقابل قدرت ها، در تضاد واقع شدن ارزشهای دموکراسی با فرهنگ سنت گرایی باعث شد تا مردم در این میانه نابود گردد. متاسفانه دیده می شود که کلان های سیاسی و نخبه گان فرهنگی در جریان انتخابات و تفتیش آراء بازی های طفلانه و اشتکانه را آغاز کرده است. روز یکشنبه برای پنجمین بار، روند تفتیش آرا متوقف شده است. این تنها کار انتخابات نیست که هر روز لگام اش را هرکس به دل خود می کّشند و متوقف می سازند بلکه اوضاع و احوال یک جامعه است که در دست این ها بازیچه شده است. اینها روی منافع شخصی خود فکر کرده و هرکدام می خواهند نتیجه تفتیش به نفع انها باشد.

دست آوردهای سیاسی و فرهنگی حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان در بریتانیا

بریتانیا، به عنوان بزرگترین کشورهای جهان است که در بخش های سیاسی و فرهنگی، نقش های بزرگ را در سرنوشت مهاجرین افغانستان دارا می باشد. حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان با تلاش های مستمر در این کشور، دست آوردهای بزرگِ را در عرصه های مختلف دارا بوده و فعالیت های گسترده مدنی و دادخواهی حقوق بشری را راه اندازی کرده است. حبیب احمدی مسئول بخش سیاسی نمایندگی این حزب در بریتانیا، در یک مصاحبه اختصاصی با رادیو راه فردا می گوید: ما برای بیداری مردم و تشویق آنان برای برگزاری برنامه های فرهنگی، سیاسی و حقوقی که بتوانند به طور آزادانه و بدون کدام مانع جدی برگزار کنند، همیشه تلاش کرده ایم. انجمن های که توسط این حزب ایجاد شده است برای بلند کردن صدای مردم افغانستان چه در داخل و چه در خارج برای حق طلبی و داد خواهی از نقش کلیدی و خوبی بر خوردار بوده و در چندین شهر بزرگ این کشور فعالیت دارند. به باور مسئول سیاسی حزب وحدت اسلامی افغانستان در بریتانیا،  آن عده از هموطنان که در کشورهای پاکستان، بریتانیان و دیگر کشورهای جهان مهاجر اند  و آنانِ که در داخل کشور مورد ظلم و ستم قرار می گیرند، برای داد خواهی از آنان در برابر حقوق بشر و نهادهای مربوطه دست به اعتراض های مدنی زده و خواهان رسیدگی جدی به قضیه گردیده اند. عضویت رسمی درحزب کارگر، شناخت و بر قراری روابط گسترده با نماینده های ارشدپارلمان بریتانیا، فعالیت های مدنی و برگزاری کنفرانس ها در باره حوادث داخل و خارج از کشور، ایجاد انجمن های مختلف در شهرهای بزرگ این کشور و بنیانگذاری دفتر صدای هزاره ها برای دادخواهی و فعالیت های مدنی، از جمله ی دست آوردهای دفتر نمایندگی حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان در بریتانیا می باشد. به گفته حبیب احمدی، آنها بیشتر در تلاش تقویت فرهنگ مردم افغانستان بوده تا به طور آزادانه و بدوم هیچ موانع جدی، مردم بتوانند عقاید خویش را آشکارساخته و مراسم های دینی و مذهبی خویش را برگزار نمایند. آنها برای تقویت برنامه های خویش، روابط شان را با پارلمان بریتانیا محکم نموده و نیز با رسانه های این کشور که نماد و مولفه های دموکراسی می باشد، گام های استواری را برداشته است. وی اظهار امیدواری کرد که در آینده بتواند برنامه های ارزشی و فرهنگی افغانستان را در این کشور بیشتر راه اندازه نموده و با همکاری مسئولین در داخل و خارج از کشور،  از تمام بخش های فرهنگی و سیاسی مردم افغانستان مقیم بریتانیا حمایت و حراست نماید. مسئول بخش سیاسی دفتر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، بلند نمودن صدای اعتراضات و دادخواهی را به عنوان ستون فقرات تقویت مهاجرین افغانستان در بریتانیا دانسته و از تظاهرات مدنی گسترده در ژنیف نیز یاد نمود. او گفت که فرهنگ ها و بازی های هزارگی را مانند ریسمان کّشی، کُشتی گیری، سنگ گیرک، ورزشهای محلی و بازیهای دیگر را نیز تقویت خواهد کرد. تشویق هنرمندان افغانی و ترویج و گسترش آهنگهای هزاره گی و محلی یکی دیگر از دست آوردهای این حزب در بریتانیا می باشد. در بخشهای فرهنگی، برگزاری اعیاد دینی، مراسم قرآن و فاتحه خوانی ها، برگزاری مراسم ها در مساجد نیز فعالیت های گسترده انجام داده است. آقای احمدی، از کم سابقه بودن فرهنگ افغانی در بریتانیا و نبود مراکز فرهنگی را از چالشهای عمده در مسیر فعالیت های خویش یاد می کند.