گل سرخ:

یکی را دوست می دارم ، ولی اوهرگز نمی داند.
نگاهش می کنم تاشاید نگاهم را بخواند، که دوستش دارم ولی اوهرگز نگاهم را نمی خواند.

شاخه گل سرخ بسویش فرستادم ، تارمز گل را بداند، ولی افسوس افسوس اوگل را به ذلف کودک آویخت تا همیشه اورا بی خنداند.